In juni 2017 leer ik Jorrit kennen. Jorrit staat met zijn neus pal tegen de trap naar de hoge duikplank…onzeker en in twijfel over alles. Het enige wat hij zeker weet is: het leven wat ik had, daar wil ik nooit meer naar terug.

Jorrit is vastgelopen in zijn oude baan……en zit nu thuis met een uitkering vanuit de participatiewet. Gevoelens van teleurstelling en mislukking overheersen. Als je droombaan je droombaan niet meer blijkt te zijn…wat dan??

Jorrit heeft een klein stipje aan de horizon…een gevoel…een visie…hij weet niet wat het precies is maar hij weet dat dat is waar hij heen wil…waar hij gelukkig van gaat worden. 

Samen duiken we in dit proces en gaan stap voor stap op ontdekking wat dat stipje dan inhoudt? Hoe kunnen we dat concreet maken?  Hoe kunnen we de ladder op richting die hoge (ogenschijnlijk onbereikbare) duikplank?

 

Stap voor stap wordt voor Jorrit steeds duidelijker waar zijn passie ligt en wat voor hem belangrijk in het leven is…dat gaat verder dan alleen een passende werkplek!

Creativiteit, sociaal betrokken, coachen, zelfvertrouwen, eigen mening durven hebben en uitspreken, bij jezelf blijven (een hele belangrijke), onafhankelijkheid zijn allemaal onderwerpen die voorbij komen en die allemaal staan voor een trede op die ladder. Soms slaat Jorrit een trede over en vliegt een stuk vooruit…wat zichtbaar is in energie en motivatie. Waarbij hij ook soms een trede terug zakt om wat langer de tijd te hebben voor iets.

 

Wat is het moeilijk en dapper om je eigen pad te volgen…soms tegen de stroom in…soms zwoegend. Maar dat het ook heel belangrijk is om je eigen pad te volgen wordt iedere keer meer zichtbaar. De onzekerheid en twijfel maken steeds meer plaats voor overtuiging en wilskracht en wat is dat mooi om te zien en hem hierin te mogen coachen!

 

Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en kan ik met gepaste trots vertellen dat Jorrit op de duikplank staat! Met zijn tenen over de rand….hij kijkt naar zijn nieuwe leven. Hij hoeft alleen nog maar te springen…..

In dat nieuwe leven wordt deze week zijn derde contract bij zijn werkgever getekend! Een werkplek waar hij vorig jaar augustus startte in een vrijwillige werkervaringsplek met als doel weer ritme te krijgen, op tijd zijn bed uitkomen en afspraken leren nakomen, in dat nieuwe leven zit ook een welverdiende vakantie! 

En na die vakantie komt DE sprong… 

DE stap waar Jorrit een jaar lang heel hard voor gewerkt heeft en naar gezocht heeft…

Super trots mag ik vertellen dat Jorrit zich in gaat schrijven bij de Kamer van Koophandel. 

Naast zijn huidige baan gaat Jorrit starten met zijn eigen bedrijf! 

Zijn hobby (ontwerpen van tafels, gemaakt uit boomstammen en die bewerken met epoxy) gaat Jorrit uitbreiden en zijn werk van maken. En die vage droom is doorontwikkeld naar een realistisch, concreet plan.

 

Jorrit heeft zijn stipje gevonden, de cirkel is rond! 

Een heel mooi moment om een zinvol en succesvol traject af te sluiten, met alle vertrouwen laat ik hem los, hij kan het weer zelf! 

En weet je wat het mooiste is?? Er verschijnt alweer een nieuw stipje aan de horizon: in de toekomst zelf mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een kans geven in zijn eigen bedrijf!